20kwiecień2018

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem
PelnyGaz.pl NASCAR Sprint Cup Stenhouse Jr wygrywa po raz pierwszy w karierze
Stenhouse Jr wygrywa po raz pierwszy w karierze Wyróżniony
08 maj 2017 Napisał 

Stenhouse Jr wygrywa po raz pierwszy w karierze

Ricky Stenhouse Jr musiał czekać 157 wyścigów, aby zaparkować w victory lane po pucharowym wyścigu NASCAR. W drodze po wygraną Stenhouse wyprzedził Kyle'a Buscha na ostatnim okrążeniu.

To, że kierowca Roush Fenway Racing jest mocny w ten weekend na Talladedze było wiadome już od kwalifikacji, które to wygrał (po raz drugi w karierze). Po starcie prowadził przez 13 okrążeń, powiększając pulę okrążeń spędzonych na pierwszej pozycji w tym roku do 13.

Potem pojawiły się problemy w jego Fordzie. Stenhouse Jr poinformował swojego inżyniera, że temperatura oleju w jego aucie skoczyła do około 270 stopni Fahrenheita, czyli około 132 stopni Celsjusza. Liderem został Brad Keselowski.

Wkrótce potem na ścianie znalazł się Kyle Larson. Lider klasyfikacji generalnej następnie przebił jeszcze oponę, a na torze pojawiła się neutralizacja.

Liderem po postojach został Clint Bowyer. Stenhouse Jr był na 21 pozycji. Problemy dotknęły także Danicę Patrick, która wjechała w tył Davida Ragana, przez co jej mechanicy musieli spędzić czas na naprawieniu jej auta.

Bowyer prowadził przez trzy okrążenia zanim wyprzedził go Kevin Harvick. Bowyer szybko odzyskał prowadzenie. Kolejnym liderem został Kyle Busch korzystający z pomocy Martina Truexa Jr, a 34 okrążeniu Ryan Blaney wypchnął na liderowanie Keselowskiego.

Błąd strategiczny popełniło Joe Gibbs Racing. Matt Kenseth i Daniel Suarez zjechali na dwa okrążenia przed końcem etapu do alei serwisowej, która była zamknięta. Obaj zostali wysłani na koniec stawki na następnym restarcie, a Kenseth musiał raz jeszcze zjechać z powodu braku powietrza w oponie.

 

Pierwszym kierowcą na restarcie był Denny Hamlin. Następnie pierwszą pozycję oddał Kyle'owi Buschowi.

Na 80 okrążeniu Reed Sorenson zgłosił wibracje w swojej oponie. Zespół nie zrobił z tym nic i dwa okrążenia później Sorenson znalazł się na ścianie po tym, jak pękła mu opona.

Trevor Bayne został liderem po tym, jak on i 3 innych kierowców z okrążenia lidera nie zjechali na pit stop. Kenseth po problemach z pierwszego etapu został przywrócony na okrążenie lidera jako "lucky dog".

Na jedno okrążenie liderem został Ryan Newman, by zaraz oddać je Bowyerowi, który zjechał podczas neutralizacji. Na 95 kółku Hamlin wrócił na pierwszą pozycję, której nie oddał do końca etapu.

 

Zgodnie z tym, co obserwowaliśmy w tym roku, trzeci etap przyniósł zdecydowanie najwięcej zamieszania. Do tego doszedł tradycyjny dla Talladega Superspeedway "Big One".

Po tym, jak niekontrolowane opony były obserwowane tydzień temu w prostokatach serwisowych Hendrick Motorsport, tak tym razem podobny błąd został popełniony przez mechaników Stewart-Haas Racing. Poszkodowanym był Clint Bowyer, który spadł na 21 miejsce. Kyle Larson miał podczas swojego pit stopu problemy z elektroniką, przez co spadł jeszcze głębiej w dół stawki.

Matt Kenseth zdołał wyjść na prowadzenie i to on jako pierwszy zobaczył zieloną flagę. Dwa okrążenia później liderem został Hamlin z nowymi jedynie prawymi oponami. Jego prowadzenie trwało jeszcze krócej, bo do głosu doszedł Brad Keselowski. Na 122 okrążeniu oddał on prowadzenie Hamlinowi, a kółko później liderem został Harvick.

Jimmie Johnson wyszedł po raz pierwszy tego dnia na prowadzenie na 128 kółku. Harvick odzyskał pierwszą pozycję dwa okrążenia później i utrzymywał je przez 10 okrążeń zanim nie wyprzedził go Joey Logano.

Pierwszy poważny kontakt tego dnia nastąpił na 160 okrążeniu. Ryan Blaney zderzył się z Keselowskim i zaczął się obracać. To wywołało neutralizację.

Jedynie 15 kierowców zjechało do alei. Jednym z nich był Stenhouse Jr. Restart nastąpił na 23 okrążenia przed końcem z Kylem Buschem jako liderem.

Za nim przebijał się z pomocą AJ Allmendingera Chase Elliott. Ta pomoc skończyła się dosyć szybko. Ellott stracił kontrolę nad autem i zaczął się obracać. Allmendinger próbował go ominąć, jednak lekkim dotknięciem adał mu jeszcze większą prędkość obrotu, a on sam wkrótce też skończył z przodem swojego auta skierowanym w innym kierunku, niż właściwym.

W sumie w wypadku wzięło udział 17 aut. Allmendinger skończył na dachu, a wśród kierowców, którzy pożegnali się z jazdą byli także Joey Logano, Martin Truex Jr i Danica Patrick. U Kevina Harvicka i Brada Keselowskiego mechanicy naprawiali ich Fusiony.

Skutkiem tego była czerwona flaga na 19 okrążeń przed planowanym końcem. Liderem nadal był Kyle Busch.

Okrążenie później na ścianie wylądował Dale Earnhardt Jr, który zdołał jechać dalej, jedynie musiał dostać nowe opony na lewą stronę swojego Chevroleta SS. Co prawda nie wywołało to reakcji ze strony sędziów, ale trzy okrążenia później pojawił się już pace car, tym razem ze względu na stojącego Landona Cassila, któremu padła skrzynia biegów.

Kyle Busch spokojnie utrzymywał się na prowadzeniu. Kiedy wszyscy już szykowali się do ostatecznej rozgrywki o wygraną, na trzy okrążenia przed końcem Clint Bowyer stracił kontrolę nad swoim autem. Chris Buescher w niego uderzył, a Ryan Newman zaczął się obracać.

Dzięki temu, zamaist 190 okrążeń, mieliśmy w GEICO 500 188 kółek. W pierwszym rzędzie na restarcie byli Busch i Stenhouse Jr.

Kierowca RFR wyszedł na prowadzenie na 189 okrążenie, jednak na linii startu/mety pierwszy był Busch. Podobnie było na przedostatnim okrążeniu. Na ostatnim okrążeniu pchać Stenhouse'a Jr zaczął Jimmie Johnson, co pomogło mu wyprzedzić Buscha i ostatecznie wygrać wyścig.

Kyle'a Buscha wyprzedził jeszcze Jamie McMurray. Po wyścigu był dosyć mocno rozżalony, że stracił to zwycięstwo mówiąc jeszcze, że liczy na lepszy wynik na tydzień w Kansas, gdzie będą startować na prawdziwym torze wyścigowym.

Świetny weekend zaliczył Aric Almirola. Po wygraniu w wyścigu Xfinity Series, kierowca Richarda Pettiego dojechał do mety jako 4.

Brak na mecie Truexa Jr pozwolił 12 na mecie i szóstemu w drugim etapie Larsonowi na powiększenie przewagi w tabeli klasyfikacji sezonu zasadniczego. Wygrana etapu dała Bradowi Keselowskiemu kolejny punkt przewagi w tabeli play-off.

Dla Roush Fenway Racing była to pierwsza wygrana po 101 wyścigach przerwy. W Sonomie w 2014 roku wygrał wtedy Carl Edwards. Stenhouse Jr zapewnił sobie pierwszy awans do fazy finałowej MENCS w swojej karierze, jego najlepszą pozycją na koniec sezonu było 19 miejsce w 2013 roku. Samą wygraną Stenhouse Jr zadedykował swojemu zmarłemu rok temu przyjacielowi, Bryanowi Clausonowi, trzykrotnemu uczestnikowi Indianapolis 500.



Krzysztof Woźniak

Zainteresowany motorsportem w praktycznie każdej możliwej formie. Potrafi zacząć niedzielę przed 6 rano, a zakończyć po 22. Wielki miłośnik Mistrzow Rosji Samochodów Turystycznych, klasa Junior.